Met een dankbaar hart zijn we teruggekeerd van drie bijzondere weken in de Sunyoga ashram in Lachipur, op ongeveer drie uur rijden van Kolkata. Het was onze eerste keer in deze ashram, en het voelde al snel als een tweede thuis.

Aanpassing

De eerste dagen stonden in het teken van wennen en eenvoudigweg aanwezig zijn bij alles wat anders was: het warme, vochtige klimaat van dertig graden, de luchtvervuiling, de vaak dag en nacht hoorbare muziek, soms intens, soms prachtig Indiaas gezang, en een ander gevoel van wat ‘schoon’ of ‘gezellig’ is. Ook het dagritme vroeg om overgave: opstaan om 3.30 uur.
Het werd een waardevolle oefening in ‘ja’ zeggen tegen wat zich aandient. Toen dat eenmaal lukte, konden we ons volledig onderdompelen in de warmte van de ashramfamilie en de zegeningen die we van Sunyogi ontvingen. De bruiloft op 24 en 26 november was een groot, levendig en bijzonder feest om mee te maken.

Een warme familie

Sunyogi herhaalt vaak dat we één familie zijn en dat de ashram van ons allemaal is. Tijdens deze drie weken hebben we dat diep ervaren. We voelden ons opgenomen in een warme, zorgzame gemeenschap waarin iedereen naar elkaar omkijkt. De openheid en betrokkenheid waren voelbaar bij iedereen: van vaste bewoners tot tijdelijke gasten, en van de kok tot de schoonmaakster.
Hoewel wij geen Bengaals spraken en de ‘werkers’ geen Engels, ontstond er toch veel hartelijk contact, gebaren, lachmomenten en eenvoud. Het raakte ons hoe volledig de bewoners ons als familie verwelkomden.

Samenzijn met Swamiji

Het was bijzonder om Sunyogi ‘thuis’ in zijn ashram mee te maken. Wie hem eerder heeft gezien, kent zijn liefdevolle warmte en zijn speelse humor. In zijn nabijheid is hij zo gewoon en benaderbaar, dat je bijna vergeet dat hij een uitzonderlijk grote heilige is. De simpele naam ‘Sunyogi’ doet eigenlijk geen recht aan zijn volledige titel: Shree Shree Swamiji Sunyogi Umasankar Ji Maharaj Ji.

Tegelijkertijd voelt hij als een vaderfiguur die met zachte scherpte over zijn familie waakt. Hij ziet wat er in iedereen omgaat, en hij wist ook precies hoe het met onze spirituele groei stond. Zijn begeleiding is liefdevol en helder; wanneer het nodig is, spreekt hij zonder omwegen.

’s Ochtends, tijdens het theemoment na de Puja, zagen we hoe hij soms terloops maar steeds raak aanwijzingen gaf — over blinde vlekken, over iemands pad, of over fouten die aandacht vroegen. Ook tijdens de Puja deelde hij regelmatig diepgaande leringen, zoals recent over grenzen en verantwoordelijkheid. Misschien heb je delen daarvan al via de app of Facebook voorbij zien komen.

Uitdaging en zon

Sunyoga beoefenen in de felle zon bij 28–30 graden was soms een stevige uitdaging. Sunyogi herinnerde ons er echter aan dat het vooral de mind was die protesteerde: het lichaam was er klaar voor. Hij moedigde ons aan om de meditatie juist te verlengen tot twee uur. Dat bracht verrassend veel rust en ruimte.

Huwelijk en pizza’s

Naast het beoefenen van Sunyoga waren we ook naar India gereisd voor de huwelijksceremonies van Axel en Tiyasa. Het was indrukwekkend om mee te maken hoe zorgvuldig, precies en moeiteloos dit grootse evenement verliep — met zo’n 600 gasten op de receptie!

Onze taak: pizza’s bakken. Met hulp van de ‘karate jongens’ (de leraren die de dorpskinderen in de ashram karate onderwijzen) maakten we ongeveer 200 mini-pizza’s. We waren even bang dat de Indiërs ze misschien niet zouden lusten… maar binnen tien minuten waren ze verdwenen!

Vervuld en geïnspireerd

Nu we weer thuis zijn, voelen we ons diep vervuld, maar hebben we de nodige moeite onze draai weer te vinden. We denken met warmte aan alle lieve mensen die we hebben mogen ontmoeten, en aan de manier waarop Sunyogi een echte familie creëert in de ashram. Ons hart is vol. Hoewel het even leeg voelde om weg te gaan, merken we nu dat de energie, inspiratie en zachtheid nawerken in ons dagelijks leven.

Veel dank aan Swamiji, Axel, Jonathan, Tiyasa en iedereen die we tijdens ons verblijf hebben mogen ontmoeten.

Froukje en Jeroen